Museumtour bij Paleis het Loo

Gluren bij de buren met kroonluchters als zuurstokken, plassende keeshondjes en heel veel appeltjes van oranje. Wat een verrassing was mijn bezoek aan Paleis Het Loo! 

Ik moet opbiechten dat ik niet zoveel heb met het koninklijk huis, en eerlijk gezegd ook niet in het bijzonder met paleizen. Maar ik ontdekte afgelopen week een ontluikende liefde voor koninklijke interieurs, mede dankzij de hartelijke ontvangst van Marit Berends en haar enthousiaste rondleiding. Misschien hielp het ook dat ik onlangs de serie 'Il Gattopardo' in één ruk had uitgekeken. Politieke intriges en dramatische interieurs. Het bleek de perfecte voorbereiding.

Ik was echt onder de indruk van de duizenden details, de prachtige staat van onderhoud en vooral ook de stijlvolle restauratie en uitbreiding van het gebouw, gedaan door KAAN Architecten. De moderne ondergrondse entree is een feest voor design liefhebbers. Een combinatie van koel marmer en warm hout, strak vormgegeven meubels en prachtige details in het houtwerk.

Het was ontzettend leuk om de achtergrondverhalen van Marit te horen, over de uitdagingen van de verbouwing en het samenstellen van tentoonstellingen. En vooral ook over de details waar ik zo blij van word. Zoals twee ogenschijnlijk onschuldige glaasjes, waarop een keeshondje (symbool v.d. patriotten) plast tegen een Oranjeboom. Rond 1780 een subtiele manier om te laten zien dat je géén aanhanger van het koningshuis was.

Er zijn veel bijzondere ruimtes te bewonderen, maar de toiletkamer van koningin Sophie verbaasde mij misschien nog wel het meest. De kamer heeft een Moorse uitstraling en maakte me nieuwsgierig naar wie zij was. En zo dwaalde ik verder door het paleis, langs kroonluchters die op zuurstokken leken, gouden ananassen, olifantenslurf met een lampekap, leren behang met verfijnde patronen, fluwelen strikken en kussens op de vloer voor koude voeten. En eindeloos veel appeltjes van Oranje. In goud, glas, hout, stof en op schilderijen. Alles is met zorg ontworpen. Geen enkel detail is toevallig. Misschien is dat waarom het me zo fascineerde. 

Na de rondleiding had ik nog de hele dag vrij, dus ik heb alles eruit gehaald wat erin zat. Ik bezocht de 2e paleisroute, ging het dak op, liep door de tuinen, bekeek de stallen, de tentoonstelling Dresscode en ging zelfs nog even het Juniorpaleis in. En tussendoor ook nog een onverwachte lunch met goed gezelschap. Wat een fijne dag.

Ik was onder de indruk van het gebouw, de collectie, de verhalen en vooral van de liefde en zorg waarmee alles is gedaan. Natuurlijk is er hier en daar ruimte voor verbetering, dat kan bijna niet anders bij zo’n groot complex. Maar het museum is volop in beweging. Ik ga zeker nog een keer terug, als de tuin in bloei staat. Heel erg bedankt voor je tijd en energie Marit! Tot in het voorjaar!

Werk je ook bij een museum en lijkt het je leuk om ons een keer te ontvangen? Laat het vooral weten, ik kom graag langs om te kijken, te luisteren en te leren.